1 litr pełnotłustego mleka
3 czubate łyżki ryżu (jeśli używasz długiego ryżu basmati, zaleca się najpierw go zgnieść)
2 czubate łyżki cukru
Kilka nitek szafranu
2-3 zmielone zielone kardamony
Pół marchewki, obranej i startej
Do Gajar ki Kheer (dla 3-4 osób)
Zagotuj mleko w garnku z grubym dnem i dodaj cukier.
Dodaj ryż i gotuj na średnim ogniu, mieszając od czasu do czasu.
Mleko zgęstnieje i bardzo ważne jest, aby od czasu do czasu mieszać. Ryż będzie się powoli gotował.
Gotuj przez co najmniej 30 minut lub do momentu, aż ryż będzie ugotowany, a ilość zmniejszy się o połowę.
Dodaj marchewki i gotuj przez kolejne 5-10 minut, aż będą ugotowane (nie za miękkie), a kheer będzie wyglądał różowo.
Dodaj kardamon i szafran jednocześnie i gotuj przez około kilka minut.
Zdejmij z ognia i podawaj na ciepło lub pozwól trochę ostygnąć i podawaj schłodzone.
Uwaga: otrzymałem za to entuzjastyczne recenzje, chociaż dzień później, kiedy mój tata to zjadł, pomyślał, że można to było ugotować trochę dłużej. Wskazówka: sprawdź konsystencję ryżu przed zdjęciem z ognia - musi być rozgotowany.
Mam bardzo miłe, zimowe wspomnienia związane z Gajar ki Kheer robionym w domu moich rodziców z marchewkami. Jest to takie jak zwykły kheer, ale z odrobiną marchewki, aby dodać trochę koloru. Robiony tylko zimą, jest wspaniały, szczególnie gdy jest spożywany świeży i ciepły. Tradycyjny kheer ma swoje korzenie w Indiach i jest robiony z mleka i ryżu. Ze względu na wieloregionalny charakter Indii, w różnych częściach kraju dostępne są różne wersje kheer; Payassam w południowych Indiach (robiony z jaggery i mleka kokosowego) i w Bengalu (z makaronem i jaggery). To, jak zakładam i mogę śmiało powiedzieć, jest wersją pendżabską z północnych Indii, dotkniętych surowymi zimami. Jego specjalnością jest to, że jego urok tkwi tylko w szczycie zimy, kiedy na rynku dostępne są jaskrawoczerwone marchewki.